پیانو

سلام،

یک بار خواب دیدن تو به تمام عمر می ارزد. این چیزی هست که امروز برای من صادقه. باورت نمی شه چه آرامشی داشتم وقتی از خواب بیدار شدم. می خواستم باز برگردم به عالمه رویام، اما دیگه دیر شده بود. نمی دونم چی تعبیرش کنم اما امید رو تو چشمام می بینم.

وای که چقدر صدای پیانو رو دوست دارم. یک چیزی که جدیدا افسوس می خورم این هست که چرا پیانو زدن رو یاد نگرفتم. وقتی آهنگش رو میشنوم بال در میارم. میرم به دنیای رویاهام. خوب شد پیداش کردم. پیانو خیلی قشنگ میزنه و ویدئو ‌‌هاش هم عالیه. کلی عشقولانست. تو یکی از ویدئو ‌‌هاش هم یکی هست که شبیه یکی از دوستای قدیمیم هست. صورت اوستخونی، چشمهای ریز، مو‌های لخت، قد بلند و لاغر اندام، با همون خنده. چقدر احساس خوبی دارم. چقدر باز همه چیز با هم اتفاق افتاد اما به سمت خوب نه بد.

باورم نمیشه ذهن آدم انقدر خلاق باشه. با شنیدن یک آهنگ، یک صدا، دیدن یه صحنه، یک حرکت، یک چهره، بوییدن گل، یا عطر کسی که از کنارت رد می شه و یا . . . خدایا همه چیز می بره آدم رو به خاطره‌ها که شاید شیرین باشه یا تلخ. یاداوریش خوب باشه یا بد اما تو پستوی ذهنت هست و با یک اشاره غبار زمان ازش زدود میشه و میشه اونی که انگار همین حالا برات اتفاق افتاده.

یاس سفید

http://www.youtube.com/watch?v=UWxk-Ld8LBs&feature=PlayList&p=C76D6C9A1CCB7032&index=4