شریفی

عصبانی‌ هست. نمیدونم یا روزش خوب نبوده یا اینکه این فکر واقعا اذیتش می کرده. میگه من نمی دونم، شریفی هستن که باشن. من نمی فهمم شریف تو ایران شریف بود. حالا که اومدی اینجا دنشجوی یوویک هستی‌. نمی دونم چرا انقدر شریف شریف می‌کنن. اصلا باهاشون حال نمیکنم، اعصابم خورد می‌شه. میگم می فهمم بعضی‌ وقتها زیاد از حد ... وسط حرفم می پره و میگه ... خدایش یک جورایی هم بی‌ ربط نمیگه ها. ما الان اومدیم اینجا هممون دنشجوی یوویک هستیم حالا که قبلان چی‌ بودیم و چی‌ شدیم. مثل اینه که من راه برم بگم شاگرد اول دانشگاه اصفهان. بابا کشک چی‌، الان چی‌ کاره ای. اون مهمه.