هیچ وقت راضی‌ نیست، هیچ وقت. بعد از کلی‌ کار کردن توی هفته اخیر توی میتینگ بهم میگه فقط این اسلاید‌ها رو درست کردی. سلایدهایی که ۵۱ هستن و با چه مکافتی حتا روز رممبرنس دی و روز شنبه روش کار کردم. میگه روی تزت چی‌ کار نکردی. نه وقت نکردم. اون پیپری که بهت گفتم چی‌، خوندمش ۲ ماه پیش سوال کردم ۲ هفته جواب ندادی ولش کردم. میم اونجا با هم کار می‌کنیم روش. پس بریم سر سلایدهات.

و تصحیح هست که میکنه و این رو اضافه کن اون رو چرا نگفتی. آخه بابا توی ۴۵ دقیقه من که نمیتونم یک کورس رو درس بدم. اصله ماجرا رو میگم هر کی‌ بیشتر خواست یا سوال میکنه یا رفرنس میخونه. عجب گیری کردم با این. خودم کمالگرا اون دیگه بدتر از من. فکر میکنه همه چیز باید کامل و بدون اشکال و قلمخردگی باشه. بابا آخه منم آدمم، منم دوست دارم روی تاک خودم نظر بدم. چرا انقدر باید دست بالا بگیرم که کسی‌ چیزی نفهمه. اون وقت پارسال همین خود تو بودی که گفتی‌ مریم می‌خوام به مردم بگی‌ چه کار میکنی‌ یا اینکه بگی‌ خیلی‌ کار درستی‌. نمیفهممت، اون راه دور هم که دیگه واویلا. اینجا بودی روبروی هم حرف هم رو نمی‌‌فهمیدیم حالام که دیگه دوری. دلم خیلی‌ پره، می‌‌نویسم که شاید سال دیگه به این بخندم. شاید بگم نه به نفع خودم بود. اما در حال حاضر میگم خیلی‌ سخت گیری همین و بس.

مریم